صنعت 4.0 (یا انقلاب صنعتی چهارم) با صنایعی همچون تولید، توزیع، نفت و گاز، بهداشت و درمان، تولید و مصرف انرژی، خودرو‌سازی و … در ارتباط است.  در عین حال، اینترنت اشیاء صنعتی (IIoT) یک پیشرفت فناوری است که با افزایش بهره‌وری و تأثیر اقتصادی در بخش تولید، پیاده‌سازی صنعت 4.0 را تسهیل می‌کند. IIoT قابلیت ارائه ارتباط جهانی بین اجزای مختلف در مکان‌های مختلف را فراهم می‌کند. بخش تولید عمدتاً به دلیل ویژگی‌هایIIoT  با مشکلات مختلفی در پیاده‌سازی IIoT مواجه شده است. در این مقاله، در ابتدا یک معرفی از انقلاب‌های صنعتی صورت می‌گیرد. سپس مروری بر صنعت 4.0 و IIoT خواهیم داشت. در ادامه به چالش‌های پیاده‌سازی IIoT و روش‌های استفاده شده برای حل آن‌ها پرداخته می‌شود. یادگیری عمیق، رایانش لبه و کلان داده از جمله تکنیک‌های کلیدی برای جهت‌گیری آینده IIoT هستند.

چکیده: امروزه صنایع تولیدی با طیف وسیعی از چالش‌های رو به رشد نظیر تغییر الگوی تقاضاها، نیاز به لجستیک سریع‌تر و زنجیره‌های تأمین انعطاف‌پذیرتر؛ در کنار عوامل حقوقی و اجتماعی نوظهور مانند الزامات سخت‌گیرانه بهداشتی و زیست‌محیطی مواجهند که با وارد کردن فشار بیشتر به اکوسیستم، آن‌ها را به تسریع هوشمندسازی و حرکت به سوی صنعت 4.0 سوق می‌دهد. این در حالی است که اگرچه بسیاری از صنایع به طور کلی از مزایای صنعت 4.0 برای ساده‌سازی عملیات و افزایش بهره‌وری آگاه هستند، اما پذیرش مؤثر این امر به دلایل متعددی مانند هزینه و سطح دانش محدود تصمیم‌گیران همچنان با چالش‌های کلیدی مواجه است. البته عدم پذیرش واقعی تحول دیجیتال و صنعت 4.0 را نمی‌توان تنها معلول سطح اطلاعات پایین تصمیم‌گیران و چسبندگی واحدهای تولیدی به سازوکارهای سنتی دانست. تجربه‌های متعددی در صنایع مختلف وجود دارد که حتی با صرف زمان و هزینه قابل توجه برای تحول دیجیتال، امکان توسعه موفق و مقیاس‌پذیر پایلوت‌ها و بهره‌برداری از ابزارها و فناوری جدید در راستای ارتقاء بازده عملیاتی میسر نشده است. این مقاله ضمن بررسی برخی از چالش‌های رایج در زمینه صنعت 4.0 به رویکردهای عملیاتی تحقق این مفهوم در صنعت ایران و تولید ارزش از آن می‌پردازد.