انقلاب صنعتی چهارم یا صنعت 4.0 با بهره‌گیری از فناوری‌های دیجیتال و اتصال‌پذیری گسترده اشیاء و سیستم‌ها، تصمیم‌گیری بلادرنگ داده‌محور را ممکن ساخته و منجر به هوشمندسازی فرایندها و عملیات می‌شود. در عصر انقلاب صنعتی چهارم، داده‌های تولید شده در بخش‌های متفاوت عملیات به روشی هوشمند، انعطاف‌پذیر و هماهنگ جمع‌آوری شده و با بلادرنگ این داده‌ها، تطبیق چابک با شرایط عملیاتی و بهینه‌سازی مبتنی بر تحلیل داده محقق می‌شود.  در نتیجه، تمامی صنایعی که با هدف ارتقاء اتصال‌پذیری، بهینه‌سازی، شفافیت و انعطاف‌پذیری به سوی صنعت 4.0 به درستی گام برمی‌دارند، از تحولات شگرف ناشی از آن از منظر کیفیت، ایمنی، زمان ورود به بازار و عرضه محصولات، ارتقاء تجربه شرکا، تأمین‌کنندگان و در نهایت مشتریان بهره می‌برند.

انقلاب صنعتی چهارم[1]، در سراسر جهان در حال تکامل است. در این مقاله چشم اندازی از انقلاب صنعتی چهارم و فراتر از آن معرفی می‌شود که با مشارکت یکپارچه‌ی فناوری ارتباطات (CT)[2]، فناوری اطلاعات (IT)[3] و فناوری عملیات (OT)[4]، یعنی مشارکت CIOT[5] بنا نهاده شده است. لذا در این مقاله با مرور سه انقلاب صنعتی قبلی، استدلال می‌شود که برتری انقلاب صنعتی چهارم در مقایسه با انقلاب‌های صنعتی قبل از آن، داشتن ویژگی کلیدی مشارکت فناوری‌های ارتباطات، اطلاعات و عملیات است. به طور خاص، فناوری ارتباطات یک پیش‌نیاز اساسی در انقلاب صنعتی چهارم محسوب می‌شود که باعث اتصال همه‌جایی عناصر صنعتی می‌شود و پُلی بین دنیای فیزیکی و دنیای مجازی ایجاد می‌کند. نقش فناوری اطلاعات در انقلاب صنعتی چهارم، در حقیقت دامنه‌ی گسترده‌ی پلتفرم‌هایی است که به جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، تجزیه و تحلیل یکپارچه‌ی داده‌های جمع‌آوری شده توسط حسگرها می‌پردازند. همچنین فناوری عملیات در انقلاب صنعتی چهارم، به نقش تمام عناصر صنعتی که به طور مستقیم مسئول پابرجا بودن مشاغل و کارخانجات هستند، اتلاق می‌شود. بنابراین با هدف ایجاد یک صنعت هوشمندتر و دوست‌دار انسان، تاثیرات مشارکت فناوری‌های ذکر شده یا همان CIOT را در انقلاب صنعتی چهارم بررسی خواهیم کرد. علاوه بر این، چالش‌های فنی هموار کردن راه برای مشارکت CIOT با تأکید بر حوزه فناوری ارتباطات مورد بحث قرار می‌گیرد. در نهایت، نقشه‌ی راه انقلاب صنعتی چهارم و فراتر از آن رونمایی می‌گردد.