امروزه شناخت به موقع جایگاه فناوری‌های نوظهور و آشنایی با چرخه عمر فناوری برای تعیین استراتژی‌های تحقیق و توسعه و جهت‌دهی سرمایه‌گذاری‌، موضوعی مهم و ضروری است. رویکرد صحیح سازمان‌ها در پذیرش فناوری‌های نوظهور می‌تواند به ایجاد مزیت رقابتی پایدار و موقعیت برتر سازمان در بازار منجر شود. به ویژه آنکه، برنامه‌ریزی بخش R&D شرکت‌های بزرگ و پیشرو، بدون در نظر گرفتن جایگاه فناوری در چرخه عمر آن و پیش‌بینی وضعیت فناوری در سال‌های آتی، امری محال است. در این میان، چرخه عمر فناوری، مفهومی است که در سال‌های اخیر توسط پژوهشگران دانشگاهی و موسسات مشاوره به اشکال و انحاء مختلف تعریف شده و به عنوان ابزاری برای پیش‌بینی روندهای فناورانه به کار گرفته شده است. منحنی هایپ‌سایکل گارتنر[1] از جمله این چرخه‌هاست. این منحنی، مسیر پر فراز و نشیب یک فناوری نوظهور را از زمان پیدایش تا زمان به‌کارگیری گسترده در بازارهای مختلف بر اساس میزان انتظارات جامعه از فناوری، ترسیم و پیش‌بینی می‌کند. موسسه تحقیقاتی و مشاوره‌ای گارتنر[2]، همه ساله جایگاه فناوری‌های نوظهور را روی این منحنی مشخص و آخرین پیش‌بینی خود را برای آینده آنها منتشر می‌کند. در این مقاله، علاوه بر تعریف چرخه هایپ‌سایکل گارتنر و بررسی جایگاه هوش مصنوعی در دهه اخیر روی این چرخه، به بررسی هایپ‌سایکل گارتنر برای فناوری هاب هوش مصنوعی در سال 2022 پرداخته شده است.

هوش مصنوعی  یکی از فناوری­های کلیدی و اثر گذار بر جوامع و خلق نوآوری است. هوش مصنوعی ظرفیتی گسترده برای تغییر زندگی انسان‌ها و تحوّل‌های شگرف در ابعاد مختلف فردی، گروهی، سازمانی و حکومتی دارد. در آینده بسیار نزدیک به همان اندازه که صنعت فناوری اطلاعات از این فناوری متأثر می‌شود، بسیاری از صنایع دیگر نیز به آن متکی خواهند بود. در این شرایط، آینده پژوهشی فناوری هوش مصنوعی می­تواند سیاست‌گذاری، تصمیم‌گیری دولتی و خصوصی پیرامون توسعه، پذیرش و تنظیم­گری فناوری هوش مصنوعی را هدایت نماید. در همین راستا باتوجه به اهمیت آینده پژوهشی، در مقاله حاضر دیدگاه­ها و سناریوهای مطرح در خصوص آینده فناوری هوش مصنوعی مورد بررسی قرار گرفته است. 

هوش مصنوعی یا به اختصارAI  در دنیای امروزی چنان گسترده شده است که آینده بسیاری از دیگر از فناوری‌ها بر پایه‌ی همین فناوری شکل می‌گیرد. تاثیرگذاری هوش مصنوعی به دنیای فناوری ختم نمی‌شود، بلکه این فناوری می‌تواند باعث رشد و پیشرفت بخش‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و غیره در کشورها شود. بررسی‌های مختلفی از تاثیر هوش مصنوعی بر اقتصاد کشورها، حاکی از اثرگذاری بسزای این فناوری در رشد اقتصادی، رشد تولید ناخالص ملی و رشد بهره‌وری نیروی کار در کشورها است. در این سرمقاله ابتدا به نقش و اهمیت این فناوری در توسعه کشورها در دو سطح جهانی و منطقه‌ای پرداخته شده و سپس با شاخصی به نام شاخص آمادگی پذیرش فناوری هوش مصنوعی و جایگاه ایران در این شاخص می‌پردازیم. سپس به بررسی آخرین وضعیت کشور به ویژه در بخش تدوین اسناد بالادستی هوش مصنوعی پرداخته و در انتها مروری بر نقش این فناوری در اپراتورها و نقش اپراتورها در توسعه این فناوری خواهیم داشت. بخش آخر سرمقاله نیز به روال دو شماره اخیر، معرفی رادار فناوری‌های رصد شده در این شماره توسط رصدگران همراه اول در حوزه هوش مصنوعی و هوشمند سازی است.