شبکه‌های رادیویی: انقلابی در حوزه xRAN

فهرست:

با معرفی نسل پنجم (5G)، صنعت مخابرات دچار تحولات گسترده‌ای شده و برای نوآوری‌ در نوع و نحوه ارائه سرویس از سمت اپراتورها به کسب و کارها و مصرف‌کنندگان نهایی، معماری شبکه نیازمند ایجاد تغییرات و تکامل است. با این حال، اصول معماری شبکه از قرن گذشته تکاملات چندانی نداشته است. امروزه، 80 تا 90 درصد اپراتورهای مخابراتی هنوز برای اجرای سیستم‌های شبکه دسترسی رادیویی (RAN) به روش‌های سنتی متکی هستند. البته باتوجه به بهبود قابل توجهی که بهره‌گیری از نوآوری‌های اخیر مدل‌های RAN در کارآیی عملکرد ممکن می‌کنند، شاهد تغییر روند فعلی و سوق اپراتورها به بهره‌گیری از مدل‌های فناوری‌های جدید در RAN هستیم. این مدل‌ها به طور بالقوه می‌توانند به نوآوری و کاهش هزینه‌ها کمک کنند که این موضوع در زمانی که همه شرکت‌های مخابراتی با مشکلات اقتصادی قوی مواجه هستند، بسیار حائز اهمیت می‌شود. با این حال، سرعت و مقیاس دقیق انقلاب RAN نامشخص است و مواردی مانند هزینه‌های انتقال، میزان بهبود عملکرد، میزان تغییرات و نیازهای تخصصی باید پاسخ داده شوند.

سیستم‌های RAN بخشی اساسی از معماری شبکه‌های مخابراتی بوده و نقش مهمی در ارائه خدمات مخابرات سیار ایفا می‌کنند. به بیان ساده، RAN یک سایت متشکل از یک برج، تجهیزات الکترونیکی، آنتن‌ها و زیرساخت‌های غیرفعال پشتیبانی مانند تهویه مطبوع، حصارکشی و کابل‌کشی است. سایت‌ها برای فراهم نمودن پوشش مخابراتی، با یکدیگر و با backhaul و هسته شبکه که اطلاعات کاربر نهایی و پیوندها به شبکه‌های خارجی را مدیریت می‌کند، مرتبط هستند.

پیشرفت‌ها و فناوری‌های نوظهور در این بخش از شبکه موجب ظهور چند رویکرد جدید برای RAN شده است که می‌توان آن‌ها را به طور گسترده به عنوان xRAN توصیف کرد. با رویکرد xRAN در کاهش نیازمندی‌های دارایی‌های فیزیکی از یک سو و با ساده‌سازی و استانداردسازی پیاده‌سازی از سوی دیگر، انتظار می‌رود که xRAN هزینه‌های سرمایه‌گذاری (capex) و هزینه‌های عملیاتی (opex) را کاهش دهد، تنوع فروشنده را افزایش دهد و رقابت میان فروشندگان را تحریک کند.

مدل‌های معرفی شده در xRAN در سه دسته کلی تقسیم می‌شوند، RAN متمرکز (CRAN)، RAN باز (ORAN) و RAN مجازی (VRAN). که هر کدام از این معماری‌ها مزایا، چالش‌ها و محرک‌های متفاوتی دارند:

در CRAN، هدف اصلی بهبود کارآیی با استفاده از «تجمیع منابع» است. تحت این معماری، صدها سایت تلفن همراه می‌توانند بخش‌هایی از تجهیزات را در یک مکان به اشتراک بگذارند و دیگر هر سایت‌ به تجهیزات خاص خود نیاز نخواهد داشت.

ORAN باز بودن مورد نیاز برای توسعه رابط‌های جدید و استاندارد بین اجزای شبکه RAN را امکان پذیر می‌کند. بدین ترتیب، ORAN با تسهیل محیط‌های چند فروشنده‌ای، موجب افزایش رقابت و نوآوری می‌شود. در این زمینه، برنامه‌های کلان صنعتی مانند [1]O-RAN Alliance بازیگران صنعت را گرد هم می‌آورد تا مسائل استانداردسازی را نیز پیش برند. Open RAN با حذف قفل فروشنده به اپراتور اجازه می‌دهد تا رقابت و نوآوری در صنعت را افزایش دهد. این رقابت بالاتر می‌تواند به کاهش قیمت تجهیزات، بهبود عملکرد شبکه و افزایش انعطافپذیری برای اپراتورها جهت سفارشی کردن شبکه‌های خود براساس نیازمندی‌های خود منجر شود.

VRAN از مجازی‌سازی پشتیبانی می‌کند و با بهره‌گیری از مفاهیم ابری به جدا کردن سخت افزار شبکه از نرم‌افزار منجر شده و درنتیجه آن افزایش مقیاس‌پذیری و چابکی شبکه را نتیجه می‌دهد.

هریک از این مدل‌ها شامل رویکرد هزینه/عملکرد متفاوتی هستند. البته در حالی که رویکرد و ویژگی‌ها متمایز است، همپوشانی‌ها و هم‌افزایی بین این سه مدل به اپراتورها اجازه می‌دهد تا هنگام پیاده‌سازی و مقیاس‌بندی استقرار، رویکرد ترکیبی را اتخاذ کنند. با توجه به ملاحظات متعدد درگیر، استقرار موثر xRAN مستلزم درک عمیق فناوری، هزینه و استراتژی است.

برای به دست آوردن درک عمیق در خصوص مسیر بازار xRAN، موسسه مکنزی طی یک نظرسنجی گسترده‌ با 50 مدیر مخابراتی از اپراتورهای معتبر در سراسر جهان با تمرکز بر انتظارات از مزایا و چالش‌های بالقوه به‌کارگیری xRAN و همچنین آمادگی برای اتخاذ مدل‌های CRAN، VRAN و ORAN مصاحبه کرده و نتایجی منتشر کرده است که نشان می‌دهند اکثر اپراتورها در جهان، صرفه‌جویی در هزینه، استقرار سریع‌تر خدمات و تنوع فروشنده را به عنوان مزایای بالقوه کلیدی در پذیرش xRAN  می‌دانند (شکل 1).

علاوه بر این، مدیران صنعت مخابرات توافق دارند که موجی از پذیرش xRAN در افق پیش رو است. اکثریت قابل توجهی نیز می‌گویند که آن‌ها مزایایی راهبردی از پذیرش اولیه xRAN دیده‌اند. تعدادی از این مزایا شامل موارد زیر می‌شود:

  • تحریک رقابت میان فروشندگان اصلی
  • تخریب ساختار سنتی تعامل با فروشندگان
  • پیشتازی در ساخت xRAN
  • شناخته شدن به عنوان بازیگران نوآور از دید صنعت و سرمایه‌گذاران

با این وجود، حدود 40 درصد از اپراتورها می‌گویند که طرح‌ها و پروژه‌های استقرار و بهره‌برداری از xRAN را تا زمانی که اپراتورهای پیشرو سطح یک استقرار کامل xRAN را اجرا کنند، به تعویق می‌اندازند و 15 درصد دیگر نیز منتظر خواهند ماند تا «بیشتر صنعت» به طور کامل این فناوری را به کار گیرد. در حالی که تقریباً یک سوم اپراتورها گفته‌اند قصد ندارند رهبری خود را در xRAN از دیگران بگیرند، بازیکنان برتر مخابراتی که پذیرش را افزایش می‌دهند به وضوح می‌توانند یک عامل کلیدی در ترغیب دیگران به دنبال کردن این روند باشند.

اکثر اپراتورها معتقدند که xRAN در نهایت هزینه‌های کمتری را به همراه خواهد داشت – 70 درصد کاهش سرمایه را پیش‌بینی می‌کنند در حالی که 60 درصد انتظار دارند opex پایین‌تری ببینند (شکل 2). با این حال، در کوتاه‌مدت، دو سوم اپراتورهای مورد بررسی افزایش سرمایه‌گذاری را پیش‌بینی می‌کنند، در حالی که یک سوم انتظار دارند opex افزایش یابد.

در همین حال، تحلیل‌ها نشان می‌دهند که استفاده از xRAN موجب کاهش 10 درصدی تا افزایش 10 درصدی هزینه‌ها در اپراتورها شده است. این واریانس منعکس کننده زمینه و موقعیت یک اپراتور خاص، انواع مدل‌های مستقر شده و مقیاس پیاده‌سازی هستند. استقرارهای هدفمند و گسسته احتمالاً صرفه جویی بیشتری نسبت به ابتکارات در مقیاس بزرگ با هدف تبدیل معماری شبکه به طور یکنواخت در یک ردپای کامل به همراه خواهد داشت. گفته می شود، صرفه‌جویی و کاهش هزینه‌ها با بلوغ یک فناوری افزایش می‌یابد.

با نگاهی دقیق به سه مدل خاص xRAN، شاهد واگرایی از اثرات و محرک‌های هزینه کوتاه مدت هستیم:

CRAN: CRAN بزرگترین نتیجه را در صرفه‌جویی در هزینه‌ها دارد و به طور بالقوه هزینه کل مالکیت[2] RAN را 5 تا 7 درصد کاهش می‌دهد. به طور خاص، تمرکز می‌تواند هزینه‌های انرژی را 5 تا 10 درصد، هزینه‌های اجاره را تا 15 درصد، هزینه‌های عملیات و نگهداری را 5 تا 10 درصد، و هزینه‌های تجهیزات RAN را 5 تا 8 درصد کاهش دهد. نتایج واقعی به‌دست‌آمده تا حد زیادی به وضعیت هر ارائه‌دهنده بستگی دارد، زیرا میزان هزینه‌ای که با استفاده از CRAN صرفه‌جویی شده است می‌تواند به راحتی با سرمایه‌گذاری‌های مورد نیاز در فیبر و تجهیزات انتقال جبران شود. به عنوان مثال، اپراتورهایی که به شدت به شرکت‌های برج (TowerCos) متکی هستند، ممکن است به دلیل تعهدات اجاره بلندمدت، تأثیر هزینه کمی از CRAN را تجربه کنند.

محرک‌های اصلی افزایش هزینه برای اجرای CRAN در حال حاضر، ارتقاء شبکه انتقال و backhaul برای فعال کردن معماری‌های CRAN است که بسته به سطح فعلی فیبراسیون شبکه، بسته به اپراتور بسیار متفاوت است. هزینه‌های انتقال ممکن است منجر به افزایش سرمایه‌گذاری در کوتاه مدت شود. با این حال، کاهش دارایی‌های فیزیکی از طریق متمرکز کردن شبکه به طور ذاتی منجر به کاهش سرمایه‌گذاری و کاهش هزینه‌های عملیاتی می‌شود.

ORAN: انتظار می‌رود ORAN رقابت صنعتی را تحریک کند، اپراتورها را تشویق به نوآوری کند، وضعیت تک‌وندوری را را تضعیف کند و از بهترین راه‌حل‌ها حمایت کند. این روندها بسته به موقعیت بازار و تنظیم فعلی فروشندگان، اپراتورها را به درجات مختلفی تحت تأثیر قرار می‌دهد. با این حال، محیط‌های مجازی و چند فروشنده‌ای می‌توانند هزینه‌های یکپارچه‌سازی سیستم‌های ORAN را در کوتاه‌مدت 10 تا 20 درصد، بسته به نقطه شروع و قابلیت‌های اپراتور، افزایش دهند.

VRAN: در حال حاضر، هزینهVRAN  به دلیل هزینه‌های بالاتر تجهیزات و انرژی، و همچنین تاخیر در عملکرد سخت‌افزارهای تجاری (COTS) ممکن است 3 تا 5 درصد بیشتر از RAN سنتی باشد و مناطق ترافیکی متراکم می‌توانند چالش‌های اجرایی خاصی ایجاد کنند. با این حال، با نگاهی به آینده، انتظار داریم که سخت‌افزار COTS شکاف عملکرد را در برابر راه‌حل‌های فعلی ببندد، زیرا بازیکنان نیمه‌رسانا از چرخه‌های نوآوری سریع و دانش داخلی به‌دست‌آمده از طریق همکاری با OEM‌های سازنده تجهیزات فعلی در توسعه چیپ‌ست استفاده می‌کنند. به‌علاوه، مجازی‌سازی به‌عنوان یک عامل کلیدی ORAN، مزیت استراتژیک تقویت رقابت صنعتی و مزایای مرتبط با آن را ارائه می‌کند. اینکه چه زمانی این انتظارات محقق خواهد شد، یک سوال باز باقی می‌ماند.

تقریباً 50 درصد از اپراتورها انتظار دارند VRAN و ORAN تنوع اکوسیستم وندورها را به‌طور گسترده پیش ببرد. بسیاری از وندورها در حال حاضر تلاش می‌کنند تا با هدف قرار دادن راه‌حل‌های خاص از فرصت ORAN در سمت نرم‌افزار، از ارکستراسیون باز تا نرم افزار واحد متمرکز (CU)/ واحد توزیع شده (DU)، بهره ببرند. همچنین مجموعه‌ای در حال ظهور از فروشندگان فناوری و یکپارچه‌کننده‌های سیستم دیده می‌شوند که راه‌حل‌هایی را برای پیاده‌سازی ORAN و همچنین راه‌حل‌های سفارشی برای یک اپراتور خاص ارائه می‌کنند.

با هدایت استانداردسازی و کاهش حالت تک‌فروشنده‌ای، تکامل xRAN احتمالاً باعث ظهور فروشندگان تخصصی می‌شود که نقش خاصی در یک محیط چند فروشنده ایفا می‌کنند. 25 درصد از اپراتورهای مورد بررسی معتقدند VRAN تخصص فروشنده را تسریع می‌کند، در حالی که 40 درصد فکر می‌کنند ORAN چنین تأثیری را خواهد داشت. در حالی که به طور بالقوه امکان بهترین راه حل‌ها، رقابت و نوآوری فراهم می‌شود، تخصص می‌تواند منجر به افزایش فروشندگانی شود که بر اجزای شبکه جداگانه تمرکز می‌کنند. این موضوع به نوبه خود می‌تواند چالش‌های مهمی را در مورد مدیریت چند بازیکن در یک محیط پیچیده ایجاد کند.

برای پرداختن به چالش یکپارچه‌سازی سیستم‌ها، برون‌سپاری‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات را می‌بینیم که وارد فضای مدیریت چند فروشنده xRAN می‌شوند (به عنوان مثال، Tech Mahindra). راه‌حل دیگر ادغام چندین ارائه دهنده در یک پیشنهاد تلفیقی و انتها به انتها است. برای مثال، Rakuten، یک راه‌حل کلید در دست xRAN را بر اساس استقرار در مقیاس ملی خود در ژاپن توسعه داده است. Docomo همچنین در حال توسعه راه‌حل ORAN Ecosystem خود (OREC) برای ترویج پذیرش Open RAN است. سوال این است که آیا سایر اپراتورها از تخصص یکپارچه سازی سیستم‌های موجود استفاده خواهند کرد یا روی قابلیت‌های جدید سرمایه‌گذاری خواهند کرد تا رویکرد مشابهی را دنبال کنند.

اپراتورها نسبت به تأثیر فناوری xRAN خوش‌بین هستند و تقریباً سه چهارم معتقدند که باز بودن و مجازی‌سازی موجب افزایش نوآوری خواهد شد. به طور خاص، 50 تا 70 درصد اپراتورها انتظار دارند xRAN استقرار و پذیرش موارد استفاده از 5G در اینترنت اشیاء، کاربردهای نیازمند تاخیر بسیار پایین یا پهنای باند موبایل پیشرفته در مقیاس را تسهیل کند. در همین حال، 5 تا 15 درصد از اپراتورها معتقدند xRAN بر این روند تأثیر منفی خواهد گذاشت.

از نظر موانع در راه استقرار xRAN، 62 درصد از اپراتورها نگرانی‌های خود را در مورد عملکرد xRAN نسبت به RAN سنتی ابراز می‌کنند. در حالی که چشم انداز در طول زمان بهبود می‌یابد، عملکرد در دراز مدت نگرانی اصلی برای شکاکان xRAN است. در همین راستا، قابلیت اطمینان xRAN نظرات متفاوتی دریافت می‌کند، تقریباً نیمی از اپراتورها ابراز نگرانی می‌کنند که محیط‌های نابالغ و چند فروشنده‌ای ممکن است منجر به شکاف در قابلیت اطمینان شوند. پس از دهه‌ها اجرای محیط‌های RAN تک‌وندوری، صنعت ممکن است به مدتی زمان نیاز داشته باشد تا به قابلیت اطمینان RAN چند فروشنده‌ای اعتماد کند.

تکامل xRAN نشان دهنده یک واقعیت جدید است که منجر به تغییر قابلیت‌های اپراتور و مدل‌های عملیاتی آن‌ها خواهد شد. با این حال، امروزه تنها حدود 20 درصد از اپراتورها بر این باورند که سازمان آن‌ها برای اجرای یک محیط xRAN مجهز است.

برای اکثریت قریب به اتفاق، شکاف‌های قابل توجهی باید برطرف شود. چشمگیرترین آن فقدان تجربه و قابلیت‌های مرتبط مورد نیاز برای مدیریت xRAN و به طور خاص، نظارت بر چندین فروشنده است. حدود یک چهارم اپراتورهای مورد بررسی می‌گویند امروز تنها یک فروشنده در شبکه‌های خود دارند و تقریباً به همین نسبت در آخرین چرخه سرمایه‌گذاری، مبادله فروشنده عمده‌ای انجام نداده‌اند.

با تغییرات قابل توجهی که با پذیرش xRAN در زمینه‌های عملیات و نگهداری، برنامه‌ریزی شبکه، بهینه‌سازی و استقرار اتفاق می‌افتد اپراتورها انتظار دارند بخش مهندسی شبکه در ساختار سازمانی‌شان بیشترین تأثیر را از پذیرش xRAN تجربه کنند.  

از نظر قابلیت‌های مورد نیاز در محیط جدید، مهندسان یکپارچه سازی سیستم و معماران شبکه حیاتی ترین نیاز هستند (شکل 3). اپراتورهایی که در حال حاضر تنها یک یا دو فروشنده را مدیریت می‌کنند، نیازهای یکپارچه سازی سیستم ها را به ویژه ضروری می بینند، در حالی که اپراتورهایی که سه یا چند فروشنده RAN را مدیریت می‌کنند، معماران شبکه را در اولویت قرار می دهند.

برای از بین بردن شکاف یکپارچه سازی سیستم‌ها، بسیاری از اپراتورها قصد دارند به برون سپاری تکیه کنند، همانطور که در دهه گذشته برای رسیدگی به عرضه و عملیات RAN انجام داده‌اند. این ارائه دهندگان شامل فروشندگان جدید ORAN، OEMهای فعلی و یکپارچه سازهای سیستم‌های شخص ثالث خواهند بود.

xRAN همچنین تغییرات قابل‌توجهی را در مدل‌های عملیاتی ایجاد می‌کند، به طوری که دو سوم اپراتورها می‌گویند که تحولی کل‌نگر را متصور هستند. در حالی که شرکت‌های مخابراتی به طور سنتی برای معرفی متدولوژی‌های چابک به پیاده‌سازی شبکه تلاش می‌کنند، پیرامون قابلیت‌های جدید xRAN، که توسط محیط‌های «نرم‌افزاری» (VRAN) و چند فروشنده (ORAN) به‌طور فزاینده‌ای هدایت می‌شوند، xRAN ممکن است گام‌هایی را در این جهت با ایجاد چند کارکردی تسهیل کند.

در حالی که سطح علاقه بالا است و صنعت مشتاق است از مزایای xRAN استفاده کند، سؤالات کلیدی تمایل و توانایی اپراتورها برای پذیرش xRAN در مقیاس را احاطه می‌کند. در نتیجه، استقرار اولیه xRAN احتمالاً فرصت‌ها و شرایط خاص را هدف قرار می‌دهد.

با این حال، چندین سناریو صنعت بالقوه می‌تواند پذیرش xRAN را در مقیاس بسیار گسترده‌تری هدایت کند. این موارد شامل موارد زیر است:

فروشندگان ORAN در چند ارائه دهنده راه‌حل یکپارچه و انتها به انتها ادغام شده و جایگزینی رقابتی برای OEMهای موجود ارائه می‌دهند.

این صنعت استانداردها را دوچندان می‌کند و یکپارچه سازان سیستم را تشویق می‌کند تا نقش فعال‌تری در ارائه یک لایه میانی بین اپراتورها و بازیگران ORAN داشته باشند.

اپراتورهای پیشرو قابلیت‌های یکپارچه‌سازی سیستم‌های داخلی و آزمایشگاه‌های xRAN را توسعه می‌دهند. به عنوان مثال، راه‌حل‌های خدماتی را به سایر بازیکنان صادر می‌کنند، همانطور که در حال حاضر توسط Rakuten و docomo انجام می‌شود.

از محرک‌های اصلی استقرار xRAN از نظر اپراتورها که می‌تواند اجرای xRAN را تسریع کند، پیاده‌سازی فناوری‌های جدید است که می‌تواند شامل راه‌اندازی شبکه‌های سلول کوچک، 5G-SA (5G مستقل) یا 6G باشد. چنین ابتکاراتی کمتر به تجهیزات قدیمی متکی هستند و بنابراین بیشتر به روی تنوع فروشنده باز هستند. با کاهش سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی مورد نیاز برای طرح‌های xRAN، این استقرارها ممکن است شتابی برای پذیرش ایجاد کنند. همکاری و استانداردسازی به ویژه برای ORAN و VRAN محرک‌های دیگر پذیرش xRAN هستند. اپراتورها امروزه در حال بررسی ابتکاراتی مانند توافقنامه‌های دوجانبه و آزمایش راه حل مشترک، و همچنین تمرکز بر استانداردسازی رابط به عنوان یک جزء ضروری در استقرار مقیاس‌پذیر و چند فروشنده هستند.

اکثر اپراتورهای مخابراتی امروزه همچنان به معماری شبکه‌های سنتی متکی هستند، اما پیشرفت‌های مداوم در زمینه ابر، متمرکز سازی و استانداردسازی فرصت‌های جدیدی را برای استفاده از مدل‌های نوآورانه xRAN ایجاد می‌کند. علاقه صنعت به این رویکردها در حال افزایش است و بسیاری از بازیگران در حال بررسی گزینه‌ها و پتانسیل‌های خود برای رفتن به استراتژی‌های بازار هستند. علاوه بر این، برخی از اپراتورها به دنبال پذیرش زودهنگام هستند و از این طریق زمینه را برای تازه واردان فراهم می‌کنند. با این حال، موانعی مانند هزینه‌های انتقال و چالش‌های مدیریتی بالقوه مرتبط با نظارت بر محیط‌های چند فروشنده متفاوت وجود دارد. با این وجود، دیدگاه ما این است که حرکت به رشد خود ادامه خواهد داد و توده مهمی از بازیگران صنعت به این نتیجه خواهند رسید که مزایای پذیرش xRAN بر خطرات آن بیشتر است و باعث ایجاد مسیر منحنی S برای پذیرش سریع می‌شود.  

در دهه اخیر، تکامل فناوری شبکه دسترسی رادیویی (RAN) و ظهور روند استفاده از مجازی‌سازی، میکروسرویس‌ها و فناوری‌های مبتنی بر استفاده از رابط‌های باز، منجر به معرفی مفهوم xRAN  (فناوری‌های VRAN، CRAN و Open RAN) در صنعت مخابرات شده است. این مفهوم در اوایل دهه 2010 به عنوان پاسخی به ماهیت انحصاری راه‌حل‌های سنتی RAN پدید آمد. ایده این بود که یک رابط باز بینBBU  و RRH ایجاد شود، که به اپراتورها اجازه می‌دهد سخت‌افزار و نرم‌افزار را از شرکت‌های مختلف با هم ترکیب کنند. این موضوع باعث ایجاد رقابت بین شرکت‌ها، افزایش نوآوری و کاهش هزینه‌ها می‌شود. در گذشته، به دلیل طرز طراحی RANها، پیدا کردن یک راه حل RAN که عناصر مختلف را از شرکت‌های مختلف بگیرد بسیار دشوار بود. تجزیه RAN، cloudification و معرفی open RAN یک فلسفه منبع باز را حمایت می‌کند و این قدرت را به ارائه‌دهندگان خدمات می‌دهد که عناصر مختلف (RU، DU و CU) را از شرکت‌های مختلف به نحوی که به نیاز های منحصر به فرد خود منطبق باشند، انتخاب کنند. از طرفی، با توجه به افزایش پیچیدگی در شبکه‌های نسل جدید و افزایش مقیاس RANها ، این نوع انعطاف پذیری در ارائه راه حل در شبکه های‌مخابرات بی‌سیم امری ضروری به نظر می‌رسد. از این رو، در این مقاله به بررسی روند پذیرش xRANها توسط اپراتورها در سراسر جهان و چالش‌هایی که در این مسیر با آن مواجه هستند پرداخته‌ایم.

منابع


پی‌نوشت

[1] شرکت O-RAN Alliance در سال 2018 توسط AT&T ،China Mobile ،Deutsche Telekom ،NTT DOCOMO  و Orange تأسیس شده است و در حال حاضر دارای مشارکت بیش از 20 اپراتور جهانی موبایل و 200 شرکت (فروشندگان، مراکز تحقیقات و موسسات) که در صنعت شبکه دسترسی رادیویی فعالیت دارند، است. شرکت‌های زیادی در توسعه فناوری Open RAN دخیل هستند. به عنوان مثال، Airtel با همکاری با شرکت‌هایی مانند Intel ،Qualcomm ،Mavenir ،Altiostar و Red Hat در هند پیشرو در ابتکار O-RAN است. اپراتورهای اتحادیه اروپا نیز از جمله Vodafone ،Orange ،Telefónica ،Telecom Italia و Deutsche Telekom در پروژه‌های نمایش Open RAN شرکت می‌کنند.

[2] total cost of ownership (TCO)

مقالات مشابه

ابزار

ماژول‌های سخت‌افزاری ProMake

ProMake یک مجموعه ماژولار از بردهای توسعه و ماژولهای سخت افزاری است که توسط شرکت Easylor طراحی و تولید شده اند. در شکل معماری کیت آموزشی اینترنت اشیاء نمایش داده

پیمایش به بالا