انتقال اینترنت پرسرعت با استفاده از پرتوهای نور
انتقال پهنای باند به آن سوی ساحل رودخانه کنگو یک چالش بود که اکنون حل شده است. روش جدید برای انتقال اینترنت پرسرعت از طریق عبور دادن پرتوهای نور در هوا، توانسته دادهها را با موفقیت از یک ساحل رود کنگو به ساحل دیگر آن منتقل کند. معنی این تحول این است که ساکنان دو شهر برازاویل و کینشاسا، میتوانند از پهنای باند سریعتر و ارزانتری استفاده کنند. این طرح که پروژه «تارا» نام دارد، یکی از طرحهای موسوم به نوآوری بلندپروازانه آلفابت اکس است (که قبلا آزمایشگاه گوگلایکس خوانده میشد). این طرح، نتیجه جنبی پروژه «لون» است که در تعطیلیهای ناشی از شیوع کرونا، پروژه پهنای باند را با استفاده از بالنهای فرستاده شده در استراتوسفر زمین راه انداخت. گروه مسئول این نوآوری در وبلاگ خود گفته: «در آخرین آزمایش، شکاف ارتباطی بین دو شهر آفریقایی برازاویل در جمهوری کنگو و کینشاسا در جمهوری دموکراتیک کنگو پر شده است». این دو شهر کمتر از پنج کیلومتر با هم فاصله دارند اما مرتبط کردن آنها از طریق شیوه رایج کابلگذاری در اطراف رودخانه، سبب افزایش قیمت پهنای باند اینترنت تا پنج برابر میشد.
گروه مسئول این طرح در ایکس گفته است که سیستم ارتباطات نوری بیسیم، تقریبا 700 ترابایت داده را در 20 روز با 99.9 درصد دسترسی در اختیار کاربران قرار میدهد. آنها گفتهاند: «درحالیکه ما انتظار نداریم این سیستم در همه شرایط آبوهوایی، 100درصد قابلاعتماد باشد، اما مطمئن هستیم که تارا همچنان ارتباط مورد نیاز را تامین خواهد کرد و نقشی کلیدی در ارتباط سریع و کمهزینه برای تمام 17 میلیون فرد ساکن در این دو شهر خواهد داشت.»
این، آخرین بخش پروژه است که تکمیل آن سه سال به طول انجامید. اکس در همکاری با اکونت و لیکوییدتلهکام، میکوشد تا اینترنت پرسرعت را در اختیار اهالی کشورهای جنوب صحرای آفریقا بگذارد و طرح خود را در کنیا راهاندازی کند. این سیستم با استفاده از پرتوهای بسیار باریک و نامرئی و تنها با تاباندن شعاع نور در هوا، اطلاعات را منتقل میکند؛ همانند کابل نوری برای انتقال علائم، اما بدون استفاده از کابل.
این فناوری که ارتباط نوری فضای آزاد نام دارد، حاصل آزمایشهایی است که گروه تحقیقاتی، پیشتر در چارچوب پروژه «لون» برای تاباندن نور لیزری بین دو بالون از آن استفاده کرده بود. در ماه فوریه، آلفابت تصمیم گرفت که طرح لون را به خاطر اینکه دیگر جنبه اقتصادی نداشت، متوقف کند. البته فناوری جدید، کامل و بدون نقص نیست و گروه تحقیقاتی اذعان دارد که در شرایط مه و یا پرواز پرندگان در برابر شعاع نور، کارآیی این فناوری کاهش مییابد اما با تنظیم سطح لیزری که منتقل میشود و استفاده از مجموعهای از آینهها، چراغها، نرمافزار و سختافزارهای مختلف، انتقال این پرتو به محل مورد نظر، بهبود یافته است.
این گروه همچنین راههایی را برای کاهش خطا در نتیجه اختلال ناشی از پرواز پرندگان و نظایر آن یافته است. در این وبلاگ آمده است: «در حالی که مکانهایی مانند شهر مهآلود سان فرانسیسکو، هرگز نمیتواند محل مطلوبی برای استفاده از این سیستم باشد، اما بسیاری دیگر از نقاط جهان امکانات لازم را برای استفاده از آن دارند.»
این فناوری در کنیا، هند، ایالات متحده و مکزیک نیز آزمایش شده است. پروژههای دیگری که آلفابت اکس روی آنها کار میکند عبارتند از:
طرح مواد معدنی؛ تلاش برای توسعه فناوری جدید برای ایجاد یک سیستم پایدارتر تامین غذا
طرح جزر و مد؛ برای بهبود سلامت اقیانوسها
طرح ربات روزانه؛ با هدف پیشرفت و توسعه رباتهایی که میتوانند کارهای مفیدی را در زندگی روزمره انجام دهند.
