استفاده از هوش مصنوعی در شبکه‌های نرم‌افزارمحور

فهرست:

گامی در جهت هوشمندسازی معماری شبکه‌های مخابراتی

با رشد سریع اطلاعات و داده‌ها، فشار بر پهنای باند شبکه روز به روز در حال افزایش است.  معماری‌های سنتی شبکه  دیگر نمی‌تواند پاسخگوی نیازهای روزمره کاربران باشد. ظهور شبکه‌های نرم‌افزارمحور [1](SDN) فرصت‌ها و چالش‌های جدیدی را در زمینه شبکه‌های آینده به ارمغان می‌آورد.  به دلیل انعطاف پذیری بالا و قابلیت برنامه‌ریزی شبکه‌های نرم‌افزار محور، عملکرد این شبکه‌ها تا حد زیادی نسبت به شبکه‌های سنتی بهبود پیدا کرده است. از طرفی استفاده از هوش مصنوعی[2](AI) در سال‌های اخیر در بسیاری از فناوری‌ها توسعه پیدا کرده و نتایج خوبی حاصل گردیده است. لذا، محققین حوزه مخابرات به دنبال استفاده از هوش مصنوعی در شبکه‌های نرم‌افزار محور هستند تا منابع شبکه به صورت بهینه بین کاربران تخصیص یابد و عملکرد شبکه به مراتب بهبود یابد. بنابراین در این مقاله، ابتدا پیش‌زمینه‌ای راجع به هوش مصنوعی و شبکه‌های نرم‌افزارمحور مطرح می‌شود و سپس به بیان هوشمندسازی شبکه‌های نرم‌افزارمحور با استفاده از هوش مصنوعی برای حل مسئله‌ی کنترل ترافیک شبکه پرداخته می‌شود.

به صورت کلی، شبکه‌های نرم‌افزار محور با سه لایه اصلی معرفی می‌شوند: لایه کاربرد، لایه کنترل و لایه زیرساخت. درلایه کاربرد، برنامه‌ها و نرم افزارهای تحت شبکه استقرار دارند. در لایه کنترل، سرویس‌های شبکه قرار می‌گیرند و در لایه زیرساخت، تجهیزات و زیرساخت شبکه پیاده‌سازی می‌شوند.

در ادامه‌ی روند تحقیق و توسعه در مورد شبکه‌های نرم‌افزار محور، دانشمندان حوزه مخابرات در تلاش هستند که عملکرد این شبکه‌‌ها را با به‌کارگیری فناوری‌های هوشمندسازی بیش از پیش و به مراتب بهتر کنند. یکی از این فناوری‌های هوشمندسازی که در بهینه‌سازی برنامه‌های کنترل ترافیک داده در شبکه‌های نرم‌افزار محور بسیار مورد توجه قرار گرفته است، فناوری هوش مصنوعی است.

با رشد سریع فناوری‌ هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در سال‌های اخیر، شاهد دستاوردهای قابل توجهی در زمینه‌های مختلف هستیم. به کمک روش‌های هوش مصنوعی، می‌توان شبکه‌های نرم‌افزار محور را به صورت جهانی کنترل و مدیریت کرد. در حال حاضر، چالش‌هایی نظیر تشخیص و دسته‌بندی ترافیک داده و برنامه‌ریزی برای آن و همچنین چالش امنیت شبکه در شبکه‌های نرم‌افزار محور وجود دارند که با استفاده از هوش مصنوعی قابل حل هستند. هوش مصنوعی امکان خود-یادگیری را برای شبکه‌های نرم‌افزار ایجاد می‌کند. بنابراین، داده‌ها در مقیاس بزرگ به صورت هوشمندانه در این شبکه‌ها تحلیل و بررسی می‌شوند. این امر به توسعه شبکه و انعطاف‌پذیری آن کمک شایانی می‌کند.

تشخیص ترافیک داده در شبکه‌ها یکی از موضوعات چالش‌برانگیز است. ترافیک داده هم بر اثر انتقال همزمان بسته‌های داده‌[4]زیاد اتفاق می‌افتد و هم ممکن است بر اثر یک حمله سایبری امنیتی اتفاق بیفتد. ترافیک داده در حمله سایبری به این صورت اتفاق می‌افتد که برای از کار انداختن شبکه، بسته‌های داده‌ی بسیاری از یک یا چند حمله‌کننده در لحظه به شبکه گسیل شود. به این حمله‌ها که کار مختل کردن شبکه را انجام می‌دهند، DDoS[5] گفته می‌شود.  این حمله‌ها و ایجاد ترافیک باعث از کار افتادن شبکه‌های سنتی می‌شود، اما در شبکه‌های نرم‌افزار امکان تشخیص این حمله‌ها با استفاده از هوش مصنوعی وجود دارد. بنابراین، یکی از مزایای شبکه‌های نرم‌افزار محور نسبت به شبکه‌های سنتی این است که به خاطر داشتن کنترل‌کننده‌ی مرکزی و داشتن توانایی رصد و پایش شبکه، با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی به راحتی ترافیک شبکه تشخیص داده می‌شود. به عنوان مثال در [3]، از روش ماشین بُردار پشتیبان[6] (SVM) به عنوان یکی از الگوریتم‌های هوش مصنوعی در تشخیص ترافیک داده در بخش کنترلر شبکه‌های نرم‌افزار محور استفاده شده است. به‌علاوه، یکی از ابزارهای مناسب برای به تصویر کشیدن میزان و توزیع ترافیک داده در یک شبکه، ماتریس ترافیک[7] (TM) است. یکی از چالش‌هایی که در ماتریس ترافیک داده وجود دارد این است که برای مدیریت شبکه نیاز است تا این ماتریس از قبل دانسته شود و بر اساس پیش‌بینی اتفاقاتی که در شبکه خواهد افتاد، تمهیدات لازم صورت گیرد. بنابراین نیاز به پیش‌بینی این ماتریس ضروری است. در [4]، با استفاده از روش‌های هوش مصنوعی، امکان پیش‌بینی ماتریس ترافیک در شبکه‌های نرم‌افزار محور میسر شده است.

به صورت کلی، از آنجا که در شبکه‌های نرم‌افزارمحور بخش کنترل‌کننده از بخش گسیل داده جدا شده است، می‌توان محل قرار گرفتن ماژول هوش مصنوعی در پیکربندی این شبکه‌ها را به صورت شکل 1 در نظر گرفت. همان‌طوری که در این شکل مشخص است، ماژول هوش مصنوعی از طریق پروتکل‌های خاص با ماژول کنترل کننده ارتباط برقرار می‌کند و نتایج حاصل از الگوریتم‌های هوش مصنوعی که روی داده‌ها پیاده‌سازی شده است را به ماژول کنترل کننده انتقال می‌دهد. ماژول کنترل‌کننده نیز نتایج و تصمیمات پیشنهادی را از طریق پروتکل «جریان باز» در اختیار رأس شبکه می‌گذارد. رأس شبکه نیز در صورت صلاحدید، دستورات را به گره‌های شبکه ابلاغ می‌کند.

فایروال‌ها یا به اصطلاح دیوارهای آتش یا سپرواره‌[8]ها، به برنامه‌هایی اتلاق می‌شوند که از دسترسی غیرمجاز به سیستم‌ها در یک شبکه جلوگیری می‌کنند. فایروال‌ها در واقع گونه‌ای از سیستم‌های امنیت شبکه هستند که ترافیک ورودی و خروجی شبکه را بر اساس قوانین امنیتی از پیش تعیین شده نظارت و کنترل می‌کنند.

در حال حاضر، فایروال‌های شبکه که در جهان استفاده می‌شوند براساس قوانین امنیتی ساده و ایستا پیکربندی شده‌اند. با رشد روزافزون کاربران شبکه، حجم داده‌‌ها بسیار زیاد خواهد بود و در نتیجه ترافیک داده  پویا و متغیر می‌شود. در نتیجه با فایروال‌های سنتی که بر اساس قوانین ساده پیکربندی شده‌اند و انعطاف‌پذیر نیستند، ناکارآمدی و خطرات جدی برای سیستم‌ها و شبکه‌ها به وجود خواهند آورد. اما باردیگر هوش مصنوعی برای حل مشکل انعطاف‌ناپذیری فایروال‌های شبکه  به کمک آمده است.

در [5]، یک فایروال برای شبکه‌های نرم‌افزار محور بر اساس هوش مصنوعی به نام AI-SDNF[9] پیشنهاد شده است. در مقایسه با فایروال‌های موجود که صرفا چندین ویژگی مثلا آدرس‌های IP/MAC مبدأ و مقصد را با جداول جریان مطابقت می‌دهند، فایروال AI-SDNF این قابلیت را دارد که بر اساس فناوری یادگیری ماشین، بسته‌های داده را استخراج و تجزیه و تحلیل کند.

طبقه‌بندی ترافیک داده یعنی بسته‌های داده که مثلا ویژگی‌های مشابهی دارند، در یک جریان داده قرار داده شوند. با اضافه شدن داده‌های مربوط به حسگرها، محرک‌ها و سایر ادوات اینترنت اشیا، ترافیک داده در شبکه‌‌ها بیش از پیش افزایش می‌یابد. لذا نیاز است ترافیک داده مربوط به اینترنت اشیا طبقه‌بندی شود. از طرفی طبقه‌بندی ترافیک داده برای حفظ و ارتقاء کیفیت سیگنال بسیار نیاز است. در شکل 2، محل قرارگیری ماژول یادگیری ماشین برای طبقه‌بندی ترافیک داده جهت مدیریت شبکه نشان داده شده است. این طبقه‌بندی ممکن است بر اساس حجم داده، نرخ ارسال داده و ویژگی‌های دیگر باشد.

نتیجه‌گیری: به دلیل حجم زیاد داده در شبکه‌های ارتباطی امروزی، تشخیص و مدیریت ترافیک داده از چالش‌های مهم است. با استفاده از شبکه‌های نرم‌افزار محور که بخش کنترل جریان داده از بخش گسیل داده مجزا شده است، می‌توان کنترل جریان داده را به صورت پویا به دست گرفت. یکی از فناوری‌هایی که به کنترلر شبکه‌های نرم‌افزار محور اجازه می‌دهد تا ترافیک داده در شبکه تشخیص داده شود و طبقه‌بندی شود و بهترین تصمیمات برای کنترل جریان داده اتخاذ شود، فناوری هوش مصنوعی و یادگیری ماشین است.


پی‌نوشت

[1] Software Defined Networks

[2] Artificial Intelligence

[3] OpenFlow

[4] Data packets

[5] Distributed Denial of Service (DDoS)

[6] Support Vector Machine

[7] Traffic Matrix

[8] Firewall

[9] Artificial Intelligent-based Software Defined Networks Firewall

مقالات مشابه

شبکه های مخابراتی

بررسی چالش‌های سخت افزاری ساخت ایستگاه پایه نسل پنجم

افزایش تعداد باندهای فرکانسی، افزایش سیستم‌های مرتبط به فرستنده و گیرنده، افزایش پهنای باند برای افزایش ظرفیت رادیو، هم‌زیستی میان باندها و استانداردها، افزایش توان خروجی متوسط، کاهش ابعاد، وزن

شبکه های مخابراتی

قطعه‌بندی شبکه ابری بومی

شبکه‌های سلولی نسل پنجم یک پلتفرم کامل برای برنامه‌های کاربردی جدید، نوآورانه و متنوع اینترنت اشیا ارائه می‌دهند، مانند ارتباطات بسیار قابل اعتماد و کم تاخیر، پردازش داده‌های بلادرنگ و

شبکه های مخابراتی

شبکه‌های خصوصی 5G گامی به سوی استقرار صنعت نسل چهارم

انقلاب صنعتی چهارم یا صنعت نسل چهارم منجر به افزایش انعطاف‌پذیری، بهره‌وری و قابلیت اطمینان در فرآیندهای صنعتی می‌شود. تحقق صنعت نسل چهارم مستلزم تبادل زمان واقعی حجم زیادی از

پیمایش به بالا